تا بدیدم زلف عنبرسای تو

 

وان خجسته طلعت زیبای تو


جان‌و دل نزدت فرستادم نخست

 

 آمدم بی‌جان و دل در وای تو


بی دل و بی‌جان ندارد قیمتی

 

بنگر این بی‌قیمت اندر جای تو


آستین پر خون و دیده پر سرشگ

 

چشم خیره در رخ زیبای تو


مشک و عنبر بارد اندر کل کون

 

چون فشانی زلفک رعنای تو


من نیارم دید در باغ طرب

 

سرو از رشک قد و بالای تو


من نیارم دیدن اندر تیره شب

 

 مه ز رشک روی روح افزای تو


چون برون آیم ز زندان فراق

 

تا نیارندم خط و طغرای تو


پس بجویم من ترا و عاقبت

 

کشته گردم آخر اندر پای تو



سنائی