بیادِ خاطره پروانه.‎
شعر ابتدا :
خـوبـان هـزار و از همه مقصود من یکيست
صـد پـاره گـر کنند بـه تيغم سخن یکيست
خـوش مجمعيست انجمــن نيکــوان ولــی
مـاهـی که از اوست رونق انجمن یکيست
ـــــــــــــــــ
چـون نـور کـه از مهـر جـدا هست و جدا نيست
عــالــم همــه آیــات خـدا هست و خـدا نيست
هـــر جـــا نگـــری جلـــوه گــه شاهد غيبيست
او را نتــوان گفـت کجـــا هست و کجـــا نيست
کـــــو جـــــرأت گفتن کـــــه خطـــــا و کــــرم او
بر دشمـن و بر دوست چرا هست و چرا نيست
خواننده :خاطره پروانه
مطلع ترانه :
یــک شبــی مجنــون بـه خلوتگاه راز
بــا خــــــدای خـویشتن ميکـــــرد راز
نـامــم از بهــر چــه مجنــون کرده ای
بهــر یک ليلــی دلــم خــون کرده ای
از چــه هــر کس را نصيبــی داده ای
درد هــــر کس را طبيبـــــی داده ای
ای خــدا آخــر نصيب مـــن کجاست
مردم از حسرت طبيب مـن کجاست
ایـن نـدا آمـد کـه ای شوریـــده حال
تــا تـوانــی تــو در ایــن در گــه بنال
کـار ليلــی نيست ایــن کار منست
روی ليلــــی عکس رخسار منست
گوینده :روشنک
شاعر : عطار، جامی، ​عبرت نائينی، ​مـولانا، ​ فرصت شيرازی ​و عراقی ​
همکاری : تجویدی، ​جليل شهناز و ​رضا ورزنده

 

 https://www.youtube.com/watch?v=jgQAWWwill0