عمر آن بود که در صحبت دلدار گذشت

 

حیف و صد حیف که آن دولت بیدار گذشت

 

آفتابی زد و ویرانه ی دل روشن کرد

 

لیک افسوس که زود از سر دیوار گذشت

 

خیره شد چشم دل از جلوه ی مستانه ی او

 

تا زدم چشم به هم مهلت دیدار گذشت 

 

برو ای ناصح مجنون ز پی کار دگر

 

نقش بر آب مزن کار من از کار گذشت

 

هرچه غم هست خدایا به دل من بفرست

 

که بلای دل ما از کم و بسیار گذشت

 

یاد آن صبح درخشنده که میگفت "عماد"

 

عافبت مهر درخشید و شب تار گذشت

 

 

 

 

 

عماد خراسانی