با تو تا خدا

آنقدر پنجه هاي احساسم را

در خاک تنت فرو ميکنم،

تا از آن عشق

برويد.نگو نميتوانم،من باران شعرم

لبريز رباعي،و با تو تا خدا خواهم آمد..

 

تو يعني گونه هاي غنچه اي را

به رسم مهرباني ناز کردن

تو يعني کوچه باغ آرزو را

به روي گام ياسي باز کردن

تو يعني وسعت معصوم دل را

به معناي شکفتن هديه دادن

تو يعني بوته اي از رازقي را

ميان حجم گلداني نهادن

تو يعني جستجوي آبي عشق

تو يعني فصل پک پونه بودن

تو يعني قصه شوق کبوتر

تو يعني لذت سبز شکفتن

تو يعني با تواضع راز دل را

به يک نيلوفر بي کينه گفتن

تو يعني وسعتي تا بي نهايت

تو يعني نغمه موزون باران

تو يعني تا ابد ايينه بودن