از گلستان سعدی

عابدی را حکایت کنند که شبی ده من طعام بخوردی

و تا سحر ختمی در نماز بکردی صاحب دلی شنید و گفت

اگر نیم نانی بخوردی و بخفتی بسیار ازین فاضلتر بودی .

اندرون از طعام خالی دار تا درو نور معرفت بینی

تهی از حکمتی بعلت آن که پری از طعام تا بینی