خلوت گزيده را به تماشا چه حاجتست
چون كوي دوست هست به صحرا چه حاجتست
جانا به حاجتي كه تو را هست با خدا
آخر دمي بپرس كه ما را چه حاجتست
ارباب حاجتيم و زبان سئوال نيست
در حضرت كريم تمنا چه حاجتست
محتاج قصه نيست گرت قصد خون ماست
چون رخت ازآن توست به يغما چه حاجتست
جام جهان نماست ضمير منير دوست
اظهار احتياج خود آنجا چه حاجتست
اي مدعي برو كه مرا با تو كار نيست
احباب حاضرند به اعدا چه حاجتست
آن شد كه بار منت ملاح بردمي
گوهر چو دست داد به دريا چه حاجتست
شعر : حافظ
|
+| نوشته شده توسط
عذرا مجیبی در دوشنبه سوم تیر 1387
|
