وبلاگ شخصی عذرا مجیبی

یادداشت های پراکنده


	شعری از عماد پيش ما سوختگان، مسجد و ميخانه يكيست حرم و دير يكي، سبحه و پيمانه يكي است اينهمه جنگ و جدل حاصل كوته‌نظريست گر نظر پاك كني، كعبه و بتخانه يكيست هر كسي قصه‌ي شوقش به زباني گويد چون نكو مي‌نگرم، حاصل افسانه يكيست اينهمه قصه ز سوداي گرفتارانست ورنه از روز ازل، دام يكي، دانه يكيست ره هركس به فسوني زده آن شوخ ار نه گريه‌ي نيمه شب و خنده‌ي مستانه يكيست گر زمن پرسي از آن لطف كه من مي‌دانم آشنا بر در اين خانه و بيگانه يكيست هيچ غم نيست كه نسبت به جنونم دادند بهر اين يك دو نفس، عاقل و فرزانه يكيست عشق آتش بود و خانه خرابي دارد پيش آتش، دل شمع و پر پروانه يكيست گر به سرحد جنونت ببرد عشق عماد بي‌وفايي و وفاداري جانانه يكيست \|+\| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386 \|