تبليغاتX
وبلاگ شخصی عذرا مجیبی
یادداشت های پراکنده
 شعری بسیار زیبا از بیژن ترقی
تا بهار دلنشین آمده سوی چمن


ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

 
چون نسیم نوبهار بر آشیانم کن گذر


تا که گلباران شود کلبه ویران من



تا بهار زندگی آمد بیا آرام جان


تا نسیم از سوی گل آمد بیا دامن کشان


چون سپندم بر سر آتش نشان بنشین دمی


چون سرشکم در کنار بنشین نشان سوز نهان

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن


ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن


چون نسیم نوبهار بر آشیانم کن گذر

 
تا که گلباران شود کلبه ویران من



بازآ ببین در حیرتم


بشکن سکوت خلوتم


چون لالهء تنها ببین


بر چهره داغ حسرتم


ای روی تو آیینه ام


عشقت غم دیرینه ام


بازآ کنون در این بهار


سر را بنه بر سینه ام

 

: بيژن ترقی

|+| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در یکشنبه شانزدهم تیر 1387  |
 شعری از بیژن ترقی
به رهی ديدم برگ خزان

پژمرده ز بيداد زمان

كز شاخه جدا بود

چو ز گلشن رو كرده نهان

در رهگذرش باد خزان

چون پيك بلا بود

ای برگِ ستمديده ي پاييزی

آخر تو زگلشن ز چه بگريزی

روزی تو هماغوش گلی بودی

دلداده و مدهوش گلی بودی

ای عاشق ِ شيدا

دلداده ي رسوا

گويمت چرا فسرده ام

در گل نه صفايی باشد نه وفايی

جز ستم زِ وی نبرده ام

خار غمش در دل بنشاندم

در ره او من جان بفشاندم

تا شد نو گلِ گلشن و زيب چمن

رفت آن گل من از دست

با خار و خسی پيوست

من ماندم و صد خار ستم

وين پيكر بی جان

ای تازه گلِ گلشن

پژمرده شوی چون من

هر برگ تو افتد به رهی

پژمرده و لرزان



.::: بيژن ترقي
|+| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386  |
 شعری از بیژن ترقی
تا بهار دلنشین آمده سوی چمن


ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

 
چون نسیم نوبهار بر آشیانم کن گذر


تا که گلباران شود کلبه ویران من



تا بهار زندگی آمد بیا آرام جان


تا نسیم از سوی گل آمد بیا دامن کشان


چون سپندم بر سر آتش نشان بنشین دمی


چون سرشکم در کنار بنشین نشان سوز نهان

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن


ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن


چون نسیم نوبهار بر آشیانم کن گذر

 
تا که گلباران شود کلبه ویران من



بازآ ببین در حیرتم


بشکن سکوت خلوتم


چون لالهء تنها ببین


بر چهره داغ حسرتم


ای روی تو آیینه ام


عشقت غم دیرینه ام


بازآ کنون در این بهار


سر را بنه بر سینه ام

 

: بيژن ترقی

|+| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در یکشنبه پنجم اسفند 1386  |
 
 
بالا