تبليغاتX
وبلاگ شخصی عذرا مجیبی
یادداشت های پراکنده
 شب تاریک و ره باریک و من مست..بابا طاهر
شب تاریک و ره باریک و من مست


قدح از دست ما افتاد و نشکست


نگه دارنده اش نیکو نگه داشت


و گرنه صد قدح نفتاده بشکست


ز دست چرخ گردون داد دیرم


هزاران ناله و فریاد دیرم


نشسته، دلستانم با خس و خار


دل خود را چگونه شاد دیرم


دلا، خوبان دل خونین پسندند


دلا خون شو ، که خوبان این پسندند


متاع کفر و دین بی مشتری نیست


گروهی آن ، گروهی این پسندند


بابا طاهر

|+| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در چهارشنبه بیست و دوم مهر 1388  |
 دلُم بی وصـل تِه شـــــادی مبینـاد...بابا طاهر
دلُم بی وصـل تِه شـــــادی مبینـاد
 ز درد و محـنت آزادی مبینـاد
خـراب آبـــــــادِ دل بــی مقـــدم تو
 الهـــی هــــــرگز آبـــــادی مبینـاد

مو آن دلــــــــداده بـــی خـــانمانُم
 مو آن محنت نصـیبِ سخت جـانُم
مو آن سرگشـــته خارُم در بیابان
 که چون بادی وزد هر سـو دوانُم

گـلی که خـود بدادُم پیــچ و تابش
بـه اشـــک دیـدگـــــــانُم دادُم آبـش
در این گلشـن خـــدایا کـی روا بی
 گـل از مـو دیگــری گیـره گـلابش

دو چشـمـونِت پیـــاله پر ز می
 بی دو زلفـــونِت خــراجِ مُلک ری بی
همـــــی وعده کری امـروز و فردا
 نمی دونُم کـه فـــــردای تو کی بی

نســـیمی کــــز بـن آن کـــاکـل آیـو
 مـــرا خوش تر ز بــوی سنبل آیو
چو شو گیرُم خیالـش را درآغوش
 ســـــحر از بســــتُرم بـوی گـل آیو

|+| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در پنجشنبه بیست و دوم مرداد 1388  |
 دلا در عشق تو صد دفترستم ...غزلی از بابا طاهر شوریده سر وشوریده دل
دلا در عشق تو صد دفترستم

که صد دفتر ز کونین ازبرستم


منم آن بلبل گل ناشکفته

که آذر در ته خاکسترستم


دلم سوجه ز غصه وربریجه

جفای دوست را خواهان ترستم


مو آن عودم میان آتشستان

 که این نه آسمانها مجمرستم


شد از نیل غم و ماتم دلم خون

بچهره خوشتر از نیلوفرستم

 
درین آلاله در کویش چو گلخن

بداغ دل چو سوزان اخگرستم


نه زورستم که با دشمن ستیزم

نه بهر دوستان سیم و زرستم


ز دوران گرچه پر بی جام عیشم

ولی بی دوست خونین ساغرستم


چرم دایم درین مرز و درین کشت

 که مرغ خوگر باغ و برستم


منم طاهر که از عشق نکویان

 دلی لبریز خون اندر برستم

بابا طاهر

|+| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در سه شنبه نهم تیر 1388  |
 گلستان جای تو ای نازنیننم..بابا طاهر
گلستان جای تو ای نازنیننم


مو در گلخن به خاکستر نشینم


چه در گلشن چه در گلخن چه صحرا


چو دیده واکرم جز ته نوینم

زعشقت آتشی در بوته دیرم


در آن آتش دل و جان سوته دیرم


سگت ار پا نهد بر چشمم ای‌دوست


بمژگان خاک پایش روته دیرم

 

هزاران غم بدل اندوته دیرم


هزار آتش بجان افروته دیرم


بیک آه سحر کز دل برآرم


هزاران مدعی را سوته دیرم



غم عالم همه کردی ببارم


مگر مو لوک مست سر قطارم


مهارم کردی و دادی به ناکس


فزودی هر زمان باری ببارم



به آهی گنبد خضرا بسوجم


فلک را جمله سر تا پا بسوجم


بسوجم ار نه کارم را بساجی


چه فرمائی بساجی یا بسوجم



بدل درد غمت باقی هنوزم


کسی واقف نبو از درد و سوزم


نبو یک بلبل سوته به گلشن


به سوز مو نبو کافر به روزم



فلک کی بشنود آه و فغانم


به هر گردش زند آتش بجانم


یک عمری بگذرانم با غم و درد


بکام دل نگردد آسمانم



بی‌ته گلشن چو زندان بچشمم


گلستان آذرستان بچشمم


بی‌ته آرام و عمر و زندگانی


همه خواب پریشان بچشمم



خوش آن ساعت که دیدار ته وینم


کمند عنبرین تار ته وینم


نوینه خرمی هرگز دل مو


مگر آن دم که رخسار ته وینم

 

مو که افسرده حالم چون ننالم


شکسته پر و بالم چون ننالم


همه گویند فلانی چند نالی


تو آیی در خیالم چون ننالم

 

بابا طاهر عریان

|+| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در سه شنبه بیست و دوم بهمن 1387  |
 شعر زیبای بابا طاهر با صدای سحر امیز استاد موشیقی شجریان
تو دوری از برم )2 - دل در برم نیست


خدا خدا (هوای دیگری) 2 - (اندر سرم نیست) 2


(به جان دلبرم) 2 - کز هر دو عالم


خدای من (تمنای دگر) 2 - ( جز دلبرم نیست) 2


آرام جانم سرو روانم - من بی تو نمانم عزیز من


(بیا ای نازنین بیا ای مه جبین) 2 - (دردت به جانم) 2

 
(از غم عشقت) 2 - (دل شیدا شکست) 2


(شیشه می در) 2 - (شب یلدا شکست) 2

 
(از بس که زدم) 2 - (ریگ بیابان به کف) 2


(خار مغیلان) 2 - (همه در پا شکست) 2


(از غم عشقت) 2 - (دل شیدا شکست) 2


(شیشه ی می در ) 2 - ( شب یلدا شکست) 2


( از بس که زدم ) 2 - (ریگ بیابان به کف) 2


(خار مغیلان) 2 - (همه در پا شکست) 2

|+| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در شنبه هجدهم آبان 1387  |
 دوبیتی های زیبای بابا طاهر.تو كه نازنده بالا دلربايي
 
تو که نازنده بالا دلربايي

تو که بي سرمه چشمون سرمه سايي

تو که مشکين دو گيسو در قفايي

به مو گويي که: "سرگردون چرايي؟!"



بميرُم تا تو چشم تر نبيني

شرار آه پر آذر نبيني

چنان از آتش عشقت بسوزُم

که از مو رنگ خاکستر نبيني



دلُم دردي که دارد با که گويد

گنه خود کرده تاوان از که جويد

دريغا نيست همدردي موافق

که بر بخت بدُم خوش خوش ببويد



گل وصلت فراموشم نگردد

وگر خار از سر گورم برويد



سيه بختُم که بختُم واژگون بي

سيه روزُم که روزُم تيره گون بي

شدُم محنت کش
سيه روزُم که روزُم تيره گون بي

شدُم محنت کش کوي محبت

زدست دل که يا رب غرق خون بي



زعشقِت سوختُم اي جان کجايي

بماندُم بي سرو سامان کجايي

نه جاني و نه غير از جان چه چيزي

نه در جان، نه برون از جان کجايي؟
|+| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در دوشنبه ششم آبان 1387  |
 شعری از بابا طاهر
دلا از درد تنهایی به جونم


ز آه و نالهءخود در فغونم


شبان تار از درد جدایی


کنه فریاد مغز استخونم


عزیزون از غم و درد جدایی


به چشمونم نمونده روشنایی


گرفتارم به دام غربت و درد


نه یار و همدمی نه آشنایی



فلک کی بشنوه آه و فغونم


به هر گردش زنه آتش به جونم


یه عمری بگذرونم با غم و درد

 


به کام دل نگرده آسمونم



نمی دونم دلم دیوونهءکیست


اسیر نرگس مستونهءکیست


نمی دونم دل سرگشتهءما


کجا می گردد و در خونهءکیست


مو کز سوته دلانم چون ننالم


مو کز بی حاصلانم چون ننالم


نشسته بلبلان با گل بنالند


مو که دور از گلانم چون ننالم



بوَد درد من و درمونم از دوست


بوَد وصل من و هجرونم از دوست


اگر قصابم از تن واکنه پوست


جدا هرگز نگرده جانم از دوست



من آن آوارهءبی خانمونم


من آن محنت نصیب سخت جونم


من آن سرگشته خارم در بیابون


که هر بادی وزه پیشش دوونم



به صخرا بنگرم صحرا ته بینم


به دریا بنگرم دریا ته بینم


به هرجا بنگرم کوه و در و دشت


نشان از قامت رعنا ته بینم



غم عشقت بیابون پرورم کرد


هوای وصل بی بال و پرم کرد


به مو گفتی صبوری کن صبوری

 


صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد



دلا خوبان دل خونین پسندند


دلا خون شو که خوبان این پسندند

|+| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در شنبه هجدهم خرداد 1387  |
 دوبیتی های بابا طاهر
الهي آتش عشقم به جان زن


شرر زان شعله ام بر استخوان زن


چو شمعم برفروز از آتش دل


در آن آتش دلم پروانه سان زن



نسيمي كز بن آن كاكل آيو


مرا خوشتر زبوي سنبل آيو


چو شو گيرم خيالش را در آغوش


سحر از بسترم بوي گل آيو


بلا بي دل خدايا دل بلا بي


گنه چشون چرا دل مبتلا بي


اگه چشمون نكردي ديده بوني


چه دونستي دلم خوبان كجا بي


دو چشمونت پياله پر ز مي بي


دو زلفونت خراج ملك ري بي


همي وعده كني امروز و فردا


ندونم مو كه فرداي تو كي بي


نسيمي كز بن آن كاكل آيو


مرا خوشتر زبوي سنبل آيو


چو شو گيرم خيالش را در آغوش


سحر از بسترم بوي گل آيو

|+| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در یکشنبه هجدهم فروردین 1387  |
 اشعار بابا طاهر عریان
دگر شو شد كه تا جونم بسوزه


گريبان تا به دامونم بسوزه


براي كفر زلفت ای پری رخ


همی ترسم كه ايمونم بسوزه



الهی آتش عشقم به جان زن


شرر زان شعله‌ام بر استخوان زن


چو شمعم برفروز از آتش عشق


بر آن آتش دلم پروانه‌سان زن



دو زلفونت بود تار ربابم


چه می‌خواهی از اين حال خرابم


تو كه با ما سر ياری نداری


چرا هر نيمه شو آيی به خوابم



خداوندا به فرياد دلم رس


كس بی‌كس تويی مو مانده بی‌كس



تو كه نوشم نه‌ای نيشم چرايی


تو يارم نه‌ای پيشم چرايی


تو كه مرهم نه‌ای بر زخم ريشم


نمك پاش دل ريشم چرايی



دلي ديرم خريدار محبت


كز او گرم است بازار محبت


لباسی بافتم بر قامت دل


ز پود محنت و تار محبت

|+| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در شنبه بیست و پنجم اسفند 1386  |
 دوبیتی های بابا طاهر
دلی دیرم چو مرغ پا شکسته


چو کشتی بر لب دریا نشسته


همه گویند طاهر تار بنواز!


صدا چون میدهد تار شکسته؟

 

ز کشت خاطرم جز غم نروید


به باغم جز گل ماتم نروید


به صحرای دل بی حاصل مو


گیاه نا امیدی هم نروید

 

عزیزا کاسه چشمم سرایت


میون هردو چشمم جای پایت


از او ترسم که غافل پا نهی باز


نشینه خار مژگونم به پایت

 

دلی دیرم خریدار محبت


کزو گرم است بازار محبت


لباسی بافتم بر قامت دل


ز پود محنت و تار محبت

 

غم عشقت بیابون پرورم کرد


هوای بخت بی بال و پرم کرد


به مو گفتی صبوری کن صبوری


صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد

 

خداوندا به فریاد دلم رس


کس بی کس توئی من مانده بی کس


همه گویند طاهر کس نداره


خدا یار موئه چه حاجت کس

 

الهی اتش عشقم بجان زد


شرر زان شعله ام بر استخوان زد


چو شمعم بر فروز از اتش عشق


بر ان اتش دلم پروانه سان زد

 

تصنیف ماهور: مبتلا


اهنگساز:استاد حسین یوسف زمانی


دوبیتی:باباطاهر

 

نسیمی کز بن ان کاکل ایو


مرا خوشتر ز بوی سنبل ایو


چو شو گیرم خیالت رو در اغوش


سحر از بسترم بوی گل ایو

 

بلا بی دل خدایا دل بلا بی


گنه چشمم چرا دل مبتلا بی


اگه چشمم نکردی دیده بونی


چه دونستی دلم خوبان کجا بی

 

دو چشمونت پیاله پرز می بی


دو زولفونت خراج ملک ری بی


همی وعده کنی امروز و فردا


ندونوم مو که فردای تو کی بی

|+| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در شنبه یازدهم اسفند 1386  |
 
 
بالا