وبلاگ شخصی عذرا مجیبی

X

وبلاگ شخصی عذرا مجیبی

یادداشت های پراکنده


	شعری از فروبسطامی اندوه تو شد وارد کاشانه‌ام امشب مهمان عزيز آمده در خانه‌ام امشب صد شکر خدا را که نشسته‌ست به شادي گنج غمت اندر دل ويرانه‌ام امشب من از نگه شمع رخت ديده نورزم تا پاک نسوزد پر پروانه‌ام امشب بگشا لب افسونگرت اي شوخ پري چهر تا شيخ بداند ز چه افسانه‌ام امشب ترسم که سر کوي تو را سيل بگيرد اي بي‌خبر از گريه مستانه‌ام امشب يک جرعه‌ي تو مست کند هر دو جهان را چيزي که لبت ريخت به پيمانه‌ام امشب شايد که شکارم شود آن مرغ بهشتي گاهي شکن دام و گهي دانه‌ام امشب تا بر سر من بگذرد آن يار قديمي خاک قدم محرم و بيگانه‌ام امشب اميد که بر خيل غمش دست بيايد آه سحر و طاقت هر دانه‌ام امشب از من بگريزيد که مي‌خورده‌ام امشب با من منشينيد که ديوانه‌ام امشب بي حاصلم از عمر گرانمايه فروغي گر جان نرود در پي جانانه‌ام امشب \|+\| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در جمعه سوم اسفند 1386 \|


	شعری از فروغی بسطامی پایه عمر گران‌مایه بر آب است برآب همه جا شاهد این نکته حباب است ، حباب باده خور باده به بانک نی و فتوای حکیم زان که دل درد تو را چاره شراب است، شراب بر سر کوی خرابات کسی آباد است که مدام از می دیرینه خراب است، خراب گر به تیغم نزند محض گناه است، گناه ور به خونم بکشد عین ثواب است، ثواب رسم عشاق جگر خسته نیاز است ، نیاز خون خوبان ستم پیشه عتاب است ، عتاب آن که عشق تو نورزید جماد است، جماد وان که می با تو ننوشید دواب است، دواب تا تو را اهل نظر هیچ تماشا نکنند خم به خم زلف تو بر چهره نقاب است، نقاب در سفالین قدح از شیشه مکن می به درنگ که مدار فلک سفله شتاب است، شتاب گر فروغی نرود از سر کویت چه کند که ملاقات رقیب تو عذاب است، عذاب \|+\| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در پنجشنبه بیست و دوم آذر 1386 \|


	شعری از فروغی بسطامی یار بی پرده کمر بست به رسوایی ما ما تماشایی او ، خلق تماشایی ما قامت افروخته می‌رفت و به شوخی می‌گفت که بتی چهره نیفروخت به زیبایی ما او ز ما فارغ و ما طالب او در همه حال خود پسندیدن او بنگر و خودرایی ما قتل خود را به دم تیغ محبت دیدیم گو عدو کور شود از حسرت بینایی ما جان بیاسود به یک ضربت قاتل ما را یعنی از عمر همین بود تن آسایی ما حالیا مست و خرابیم ز کیفیت عشق پس از این تا چه رسد بر سر سودایی ما هر کجا جام می‌آن کودک خندان بخشد باده گو پاک بشو دفتر دانایی ما نقد دنیا به بهای لب ساقی دادیم تا کجا صرف شود مایه‌ی عقبایی ما شب ما تا به قیامت نشود روز، که هست پرده‌ی روز قیامت شب تنهایی ما مگرش زلف تو زنجیر نماید ور نه در همه شهر نگنجد دل صحرایی ما دل ز وصلت نتوان کند، بهل تا بکند سیل هجران تو بنیاد شکیبایی ما ناتوان چشم تو بر بست فروغی را دست ورنه کی خاسته مردی به توانایی م \|+\| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در پنجشنبه بیست و دوم آذر 1386 \|


	شعری از فروغی اندوه تو شد وارد کاشانه‌ام امشب مهمان عزیز آمده در خانه‌ام امشب صد شکر خدا را که نشسته‌ست به شادی گنج غمت اندر دل ویرانه‌ام امشب من از نگه شمع رخت دیده نورزم تا پاک نسوزد پر پروانه‌ام امشب بگشا لب افسونگرت ای شوخ پری چهر تا شیخ بداند ز چه افسانه‌ام امشب ترسم که سر کوی تو را سیل بگیرد ای بی‌خبر از گریه مستانه‌ام امشب یک جرعه‌ی تو مست کند هر دو جهان را چیزی که لبت ریخت به پیمانه‌ام امشب شاید که شکارم شود آن مرغ بهشتی گاهی شکن دام و گهی دانه‌ام امشب تا بر سر من بگذرد آن یار قدیمی خاک قدم محرم و بیگانه‌ام امشب امید که بر خیل غمش دست بیاید آه سحر و طاقت هر دانه‌ام امشب از من بگریزید که می‌خورده‌ام امشب با من منشینید که دیوانه‌ام امشب بی حاصلم از عمر گرانمایه فروغی گر جان نرود در پی جانانه‌ام امشب \|+\| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در سه شنبه بیستم آذر 1386 \|


	شعری از فروغی بسطامی کی رفته ای ز دل که تمنا کنم تو را کی بوده ای نهفته که پیدا کنم تو را غیبت نکرده ای که شوم طالب حضور پنهان نگشته ای که هویدا کنم تو را خواهم شوی نقاب زرویت بر افکنم خورشید کعبه ماه کلیسا کنم تو را زیبا شود به کارگه عشق کار من هر وقت نظر به صورت زیبا کنم تو را مستانه کاش در حرم و دیر بگذری تا قبله گاه مومن و ترسا کنم تو را بالای خود در آینه ی چشم من ببین تا با خبر ز عالم بالا کنم تو را \|+\| نوشته شده توسط عذرا مجیبی در یکشنبه هجدهم آذر 1386 \|